အခန္းႀကီး(၁၉)
၁ေကာင္းကတမန္ႏွစ္ပါးတို႔သည္ ညဦးအခ်ိန္၌ ေသာဒံုၿမိဳ႔သို႔ေရာက္လာ၏။ ေလာတသည္ ၿမိဳ႔တံခါးဝ၌ ထုိင္လ်က္သူတို႔ကိုျမင္လွ်င္၊ ခရီးဦးႀကိဳျပဳျခင္းငွါထ၍၊ ေျမ၌ဦးညႊတ္ခ်လ်က္၊ ၂အကြၽႏု္ပ္သခင္တို႔၊ ကိုယ္ေတာ္တို႔ကြၽန္ ၏အိမ္သို႔ဝင္၍ တညဥ့္လံုးေနၾကပါ။ ေျခကိုေဆးၾကပါ။ နံနက္ေစာေစာထ၍ ၾကြသြားၾကပါေလာ့ဟု ဆုိေလ၏။ ေကာင္းကင္တမန္တုိ႔က၊ ငါတို႔သည္မဝင္၊ တညဥ့္လံုးလမ္း၌ ေနေတာ့ မည္ဟု ဆိုေသာ္လည္း၊ ၃က်ပ္က်ပ္ေသြးေဆာင္ ေသာေၾကာင့္၊ တဖန္ေလာတေနရာသို႔လွည့္၍၊ သူ၏အိမ္သို႔ ဝင္ၾက၏။ ေလာတလည္း၊ သူတို႔အဘုိ႔ပဲြလုပ္၍၊ တေဆးမပါေသာမုန္႔ကို ေပါင္းၿပီးမွ၊ သူတို႔သည္စားၾက၏။
၄ထုိသူတို႔သည္ မအိမ္မွီ၊ ေသာဒံုၿမိဳ႔သားေယာက်္ားအထင္ႀကီးအငယ္၊ အရပ္ရပ္ကလာေသာ သူအေပါင္း တုိ႔သည္ အိမ္ကိုဝိုင္း၍၊ ၅ေလာတကုိဟစ္ေခၚလ်က္၊ ယေန႔ညမွာ သင့္အိမ္သို႔ဝင္ေသာလူတို႔သည္ အဘယ္မွာရွိသ နည္း။ ထုိသူတို႔ႏွင့္ငါတို႔သည္ ဆက္ဆံလုိသည္ျဖစ္၍၊ ငါတို႔ထံသုိ႔ထြက္ေစေလာ့ဟု ဆိုၾက၏။
၆ေလာတသည္လည္း၊ တံခါးျပင္မွာ သူတို႔ထံသုိ႔ထြက္၍၊ မိမိေနာက္၌ တံခါးကုိပိတ္ၿပီးလွ်င္၊ ၇ညီအစ္ကိုတို႔၊ အဓမၼအမႈကို ဤမွ်ေလာက္မျပဳၾကပါႏွင့္။ ၈အကြၽႏု္ပ္၌ ေယာက်္ားႏွင့္မဆက္ဆံေသာ သမီးႏွစ္ေယာက္ရွိပါ၏။ သူတို႔ကုိသင္တို႔ထံသို႔ထုတ္ရေသာအခြင့္ကုိေပးၾကပါေလာ့။ သူတို႔၌ျပဳခ်င္သမွ် ျပဳၾကပါေလာ့။ ဤလူတို႔၌အလွ်င္း မျပဳၾကပါႏွင့္။ အေၾကာင္းမူကား၊ သူတို႔သည္ အကြၽႏု္ပ္အိမ္မိုးအရိပ္ကုိ ခိုေနပါ၏ဟု ေတာင္းပန္ေသာ္လည္း၊ ၉သူတို႔က၊ ဆုတ္ေလာ့ဟုဆုိၾက၏။ တဖန္ကား၊ သင္သည္ တည္းခုိျခင္းငွါသာ ေရာက္လာသည္ႏွင့္၊ တရားသူႀကီးလုပ္ရမည္ ေလာ။ ယခုမွာ ထုိသူတို႔၌ျပဳသည္ထက္၊ သင္၌သာ၍ဆိုးေသာအမႈကိုျပဳမည္ဟုဆိုလ်က္၊ ေလာတကုိ က်ပ္က်ပ္ဖိ၍ တံခါးနားမွာ ရွိေသာသူအႀကီး အငယ္တို႔ကုိ၊ မ်က္စိကန္းေစျခင္းငွါ ဒဏ္ခတ္သျဖင့္၊ သူတို႔သည္တံခါးကုိရွာ၍ ပင္ပန္းျခင္းသို႔ေရာက္ၾက၏။
၁၂ေကာင္းကင္တမန္တို႔ကလည္း၊ ဤအရပ္၌သင္ႏွင့္ဆိုင္ေသာသူရွိေသးသေလာ။ သားသမီး၊ သမက္၊ ၿမိဳ႔ထဲမွာသင္၌ရွိသမွ်ကို ဤအရပ္က ထုတ္ေဆာင္ေလာ့။ ၁၃ဤအရပ္ကို ငါတို႔သည္ ဖ်က္ဆီးရမည္။ အေၾကာင္းမူကား၊ အရပ္သားတို႔သည္ ထာဝရဘုရားေရွ႔ေတာ္မွာ အလြန္ေၾကြးေၾကာ္ျခင္းရွိသည္ျဖစ္၍၊ ဖ်က္ဆီးေစျခင္းငွါ ထာဝရဘုရားသည္ ငါတို႔ကုိေစလႊတ္ေတာ္မူၿပီဟု ေလာတအားေျပာဆိုၾက၏။ ၁၄ေလာတထြက္၍၊ သမီးႏွင့္စံုဘက္ေသာသူ၊ မိမိသမက္တို႔အား၊ ထၾက။ ဤအရပ္မွထြက္သြားၾက။ ဤၿမိဳ႔ကုိ ထာဝရ ဘုရားဖ်က္ဆီးေတာ္မူမည္ဟု ဆိုေသာ္လည္း၊ က်ီစားဟန္ရွိသည္ဟု၊ သမက္တို႔ထင္ၾက၏။
၁၅မုိဃ္းေသာက္ေသာအခါ၊ ေကာင္းကင္တမန္တို႔သည္ ေလာတကုိေဆာ္လ်က္၊ သင္သည္ထ၍၊ ဤအရပ္၌ ရွိေသာ မယားႏွင့္သမီးႏွစ္ေယာက္တို႔ကိုယူသြားေလာ့။ သို႔မဟုတ္၊ ၿမိဳ႔၏အျပစ္၌ဆံုးျခင္း သို႔ေရာက္လိမ့္မည္ဟု ဆိုေသာ္လည္း၊ ၁၆သူသည္ဖင့္ႏႊဲေသာအခါ၊ ထာဝရဘုရားသနားေတာ္မူေသာေၾကာင့္၊ ေကာင္းကင္တမန္တို႔သည္၊ သူႏွင့္သူ၏ မယား၊ သူ၏သမီးႏွစ္ေယာက္တို႔ကုိလက္ဆဲြ၍၊ ၿမိဳ႔ျပင္သို႔ ထုတ္ေဆာင္ၾက၏။
၁၇ျပင္သို႔ေရာက္ေသာအခါ၊ သင္သည္ အသက္ခ်မ္းသာရျခင္းငွါ ေျပးေလာ့။ ေနာက္သို႔လွည့္၍ မၾကည့္ႏွင့္။ ေျမညီေသာအရပ္၌ အလွ်င္းမေနႏွင့္။ ေတာင္ေပၚသုိ႔ေျပးေလာ့။ သို႔မဟုတ္ ဆံုးလိမ့္မည္ဟု ဆုိေလ၏။ ၁၈ေလာတကလည္း၊ အကြၽႏု္ပ္သခင္၊ ထုိသုိ႔မဆုိပါႏွင့္။ ၁၉ယခုမွာ ကိုယ္ေတာ္ကြၽန္သည္ ေရွ႔ေတာ္၌ မ်က္ႏွာရပါၿပီ။ အကြၽႏု္ပ္အသက္ ခ်မ္းသာေစသျဖင့္၊ အကြၽႏု္ပ္၌ ျပဳေတာ္မူေသာ ကရုဏာ ေက်းဇူးမ်ားျပား လွပါ၏။ ေဘးလြတ္၍ ေတာင္ေပၚသို႔ မေျပးႏုိင္ပါ။ ေဘးတစံုတခုေတြ႔၍ ေသမည္ကုိစိုးရိပ္ပါ၏။ ၂ဝၾကည့္ပါ။ ထုိၿမိဳ႔နီးပါ၏၊ ေျပးသာပါ၏၊ ငယ္ေသာၿမိဳ႔လည္းျဖစ္ ပါ၏။ ေဘးလြတ္၍ ထိုအရပ္သို႔ ေျပးပါရေစ။ ထိုၿမိဳ႔သည္ ငယ္ေသာၿမိဳ႔မဟုတ္ေလာ။ သို႔ေျပးလွ်င္၊ အသက္ခ်မ္းသာ ရပါမည္ဟု ေလွ်ာက္ဆို၏။ ၂၁ထုိသူကလည္း၊ ၾကည့္ပါ။ ဤအမႈအရာ၌လည္း သင္၏ စကားကုိနားေထာင္ေစျခင္းငွါ၊ ထုိၿမိဳ႔အတြက္ ေတာင္းပန္ ေသာေၾကာင့္ ငါမဖ်က္ဆီး။ ၂၂ေဘးလြတ္ျခင္းငွါ ထုိၿမိဳ႔သုိ႔အလ်င္အျမန္ေျပးေလာ့။ ထုိၿမိဳ႔သုိ႔မေရာက္မွီ၊ ငါသည္အဘယ္အမႈကိုမွ် မျပဳႏုိင္ဟုဆိုေလ၏။ ထုိေၾကာင့္ ထုိၿမိဳ႔ကိုေဇာရၿမိဳ႔ဟု သမုတ္ၾက၏။ ၂၃ေလာတသည္ ေဇာရၿမိဳ႔သို႔ ဝင္ေသာအခါ၊ ေျမႀကီးေပၚမွာ ေနထြက္ခ်ိန္ျဖစ္သတည္း။ ၂၄ထုိအခါ ထာဝရဘုရား သည္ ေကာင္းကင္ထက္၊ အထံေတာ္မွ ေသာဒံုၿမိဳ႔ႏွင့္ ေဂါေမာရၿမိဳ႔အေပၚသို႔ကန္႔ႏွင့္ မီးမိုဃ္းကုိရြာေစေတာ္မူ၏။ ၂၅ထုိၿမိဳ႔တို႔ကုိ၄င္း၊ ခ်ဳိင့္အရပ္ တေရွာက္လံုး၄င္း၊ ေျမ၌ေပါက္သမွ်ကုိ၄င္း ေမွာက္လဲွေတာ္မူ၏။ ၂၆ေလာတ၏ မယားမူ ကား၊ ေနာက္သို႔လွည့္ၾကည့္၍ ဆားတိုင္ျဖစ္ေလ၏။
၂၇နံနက္ေစာေစာ အာျဗဟံသည္ ထ၍၊ ထာဝရဘုရားေရွ႔ေတာ္၌ ရပ္ေနေသာအရပ္သို႔ သြားၿပီလွ်င္၊ ၂၈ေသာဒံုၿမိဳ႔ႏွင့္ ေဂါေမာရၿမိဳ႔မွစေသာ ခ်ိဳင့္အရပ္တေရွာက္လံုးကုိၾကည့္ရႈ၍၊ မီးဖို၌အခိုးကဲ့သုိ႔၊ တျပည္လံုး အခိုးတက္ သည္ကုိ ျမင္ေလ၏။ ၂၉ထုိသုိ႔ ဘုရားသခင္သည္ ခ်ဳိင့္ထဲမွာ ရွိေသာၿမိဳ႔တို႔ကုိဖ်က္ဆီးေသာအခါ၊ အာျဗဟံကို ေအာက္ေမ့ေတာ္မူ၏။ ေလာတေနေသာ ၿမိဳ႔တို႔ကုိ ေမွာက္လွဲေသာအခါ၊ ေမာက္လွဲရာ ထဲကေလာတကို လႊတ္လုိက္ ေတာ္မူ၏။
၃ဝေလာတသည္ ေဇာရၿမိဳ႔မွ ထြက္၍၊ သမီးႏွစ္ေယာက္ႏွင့္တကြ ေတာင္ေပၚမွာ ေန၏။ ေဇာရၿမိဳ႔၌ မေနဝံ့၍၊ သမီးႏွစ္ေယာက္ႏွင့္ တကြဥမွင္၌ ေန၏။ ၃၁သမီးအႀကီးက၊ ငါတို႔အဘအုိၿပီ။ ေျမႀကီးသား အေပါင္းတို႔၏ ဘာသာအတိုင္း၊ ငါတို႔ထံသုိ႔ဝင္ရေသာ ေယာက်္ားတေယာက္မွ်ေျမေပၚမွာ မရွိ။ ၃၂လာၾက။ ငါတို႔အဘကိုစပ်စ္ရည္ တိုက္ၾကစို႔၊ ငါတို႔အဘ၏ အမ်ဳိးအႏႊယ္ကို ေစာင့္မ၍၊ သူႏွင့္အိပ္ၾကစို႔ဟု ညီမကိုေျပာ ဆို၏။ ၃၃ထုိေန႔ညမွာ သူတို႔သည္ အဘကိုစပ်စ္ရည္တိုက္ၿပီးလွ်င္၊ သမီးအႀကီးသည္ ဝင္၍ အဘႏွင့္ အိပ္ေလ၏။ သူအိပ္ေၾကာင္းကို၄င္း၊ တေၾကာင္း ကို၄င္း အဘမသိ။ ၃၄နက္ျဖန္ေန႔တြင္ အႀကီးကလည္း၊ မေန႔ညမွာငါသည္ အဘႏွင့္အိပ္ေလၿပီ။ ယေန႔ညတဖန္သူ႔ကို စပ်စ္ရည္တိုက္ၾကစို႔။ သင္သည္ဝင္၍ အဘ၏အမ်ဳိးအႏႊယ္ကို ေစာင့္မျခင္းငွါ၊ သူႏွင့္အိပ္ေလာ့ဟု ညီမကိုေျပာဆို၏။ ၃၅ထုိေန႔ည၌လည္းသူတို႔သည္ အဘကိုစပ်စ္ရည္တိုက္ၿပီးလွ်င္၊ အငယ္သည္ဝင္၍ အဘႏွင့္အိပ္ေလ၏။ အိပ္ေၾကာင္း ကို၄င္း၊ ထေၾကာင္းကို၄င္း၊ အဘမသိ။ ၃၆ထုိသို႔ေလာတ၏သမီးႏွစ္ေယာက္တို႔သည္၊ မိမိအဘအားျဖင့္ ပဋိိသေႏၾၶြစဲြ ေန၏။ ၃၇သမီးအႀကီးသည္သားကုိဘြား၍ ေမာဘအမည္ျဖင့္ မွည့္ေလ၏။ ထုိသူသည္ ယေန႔တုိင္ေအာင္ ရွိေသာ ေမာဘအမ်ဳိးသားတို႔၏ အဘျဖစ္သတည္း။ ၃၈သမီးအငယ္သည္လည္း သားကုိဘြား၍၊ ေဗနမၼိအမည္ ျဖင့္ မွည့္ေလ၏။ ထုိသူသည္ ယေန႔တိုင္ေအာင္ရွိေသာ အမၼဳန္အမ်ဳိးသားတို႔၏ အဘျဖစ္ သတည္း။
